Kongres w Hiszpanii podejmie debatę o eutanazji

Partia ludowa prezentuje poprawkę do propozycji Hiszpańskiej Socjalistycznej Partii Robotniczej (PSOE), która szuka rozwiązań mogących ułatwić śmierć tym, którzy żyją w permanentnym bólu.

Formacja polityczna, której liderem jest Pablo Casado paradoksalnie nie stara się ulżyć w cierpieniu pacjentom, którzy żyją z nieuleczalnymi chorobami, aby mogli po prostu spokojnie odejść, a wręcz przeciwnie: pokazał swój sprzeciw wobec chęci uregulowania tej praktyki medycznej i rozpoczął swego rodzaju konfrontację z socjalistami. Rezultatem strategii przyjętej przez Partię Ludową ma być fakt, iż prace przygotowawcze tej ustawy mają się zacząć dzisiaj. Inicjatywa została powzięta przez Hiszpańską Socjalistyczną Partię Robotniczą (PSOE) na wiosnę i tym samym Kongres zaczął ją rozpatrywać w czerwcu. Dzisiaj kończył się termin składania jakichkolwiek poprawek związanych z ustawą i Casado zdecydował się wkroczyć do debaty.

Partia Ludowa opublikuje swoją propozycję ustawy i przedstawi alternatywny tekst do propozycji Hiszpańskiej Socjalistycznej Partii Robotniczej (PSOE), która determinuje eutanazję jako „prawo indywidualne”, na które będą mogli powołać się ci, którzy cierpią na „choroby ciężkie i nieuleczalne z ograniczonymi prognozami życiowymi” lub na „poważną, chroniczną i nieodwracalną niepełnosprawność”, które powodują u nich „cierpienie nie do zniesienia”. Przyspieszenie śmierci może być świadczone zarówno przez publiczną jak i prywatną służbę zdrowia, a lekarze, którzy nie chcą partycypować w procesie eutanazji będą mogli zrezygnować z jej wykonania powołując się sumienie. Norma ta ma rangę organicznej i jest związana z modyfikacją Kodeksu karnego.

Partia Socjalistyczna (PP) utrzymuje swój kategoryczny sprzeciw wobec regulacji eutanazji, a ich propozycja stara się połączyć z inną inicjatywą Partii Obywatelskiej (Ciudadanos), która skupia się na tzw. godnej śmierci i opiece paliatywnej. Partie popierające regulację tych praktyk (jest to zdecydowana większość, ponieważ Hiszpańska Socjalistyczna Partia Robotnicza (PSOE), Podemos, Nacjonalistyczna Partia Basków (PNV), Republikańska Lewica Katalonii (ERC), Demokratyczno-Europejska Partia Katalońska (PDeCAT) liczą 178 mandatów) twierdzą, że obydwa proponowane rozwiązania bynajmniej się nie wykluczają, a wręcz wzajemnie się uzupełniają. Nawet jeśli nastąpi rozwój opieki paliatywnej, zakładają członkowie tych partii, wciąż będą ludzie, których śmierć nie będzie tak bliska, potrzebujący jakiejś ustawy, która mogłaby pomóc im przyspieszyć koniec ze wszystkimi gwarancjami zarówno dla nich jak i dla lekarzy.

W czwartek w przyszłym tygodniu, 25 października, sesja plenarna odbędzie debatę na temat eutanazji na podstawie poprawek, które – jak się przewiduje – zaprezentuje dzisiaj Partia Ludowa (PP). Nie wygląda na to aby były jakiekolwiek niespodzianki kiedy ugrupowania rozpoczną dyskusję nad propozycją Partii Ludowej (PP). Już w zeszłym miesiącu proces ten mógł liczyć na wsparcie nawet ze strony Partii Obywatelskiej, która jak na razie nie odmawia rozmów na temat eutanazji, mimo że wciąż stawia na opiekę paliatywną i otrzymała 208 głosów „za”. Poza Ludowcami, przeciw byli jedynie UPN i Foro Asturias. Koalicja Kanaryjska powstrzymała się od głosu.

Przed rozpoczęciem rozpatrywania, ustawa będzie musiała przejść przez pierwszy etap, czyli przez poprawki, po czym rozpocznie się pierwsza, duża debata o wprowadzeniu odpowiednich norm regulujących eutanazję w Hiszpanii. Jeśli, tak jak się przewiduje, poprawka Partii Ludowej zostanie odrzucona, ustawa najpierw przejdzie fazę prezentacji, w której ugrupowania postarają się uzgodnić jej treść, później przejdzie do Rady ds. Sprawiedliwości i na koniec wróci na obrady plenarne. Tam, w związku z organicznym charakterem ustawy, będzie wymaga większość bezwzględna: 176 głosów „za”. W trakcie trwania prac, ustawa będzie otwarta dla poprawek.

Jednak różnice poglądów pojawiają się także w obrębie bloku popierającego eutanazję, dotyczą one między innymi tego, w jaki sposób wdrożyć owe prawo w życie. Najważniejsze jest stworzenie komisji kontroli, które będą musiały zaakceptować przyspieszenie śmierci po tym jak lekarze zadecydują, że dany przypadek spełnia wymagania stawiane przez ustawę. Hiszpańska Socjalistyczna Partia Robotnicza (PSOE) twierdzi, razem z Nacjonalistyczną Partią Basków, że komisje te zapewnią „bezpieczeństwo tak lekarzom jak i pacjentom”, że będzie się można do nich zgłosić również w sytuacji odrzucenia prośby pacjenta przez lekarzy. Z kolei dla Podemos i Republikańskiej Lewicy Katalońskiej (ERC) ta kontrola jest zupełnie zbędna i zbyt restrykcyjna a dla przykładu powołują się na brak owej instytucji w krajach takich jak Belgia czy Holandia.

Badania Centrum Badań Zagadnień Społecznych (CIS) pokazują, że większość społeczeństwa hiszpańskiego jest za tym, aby uregulować eutanazję i asystowane samobójstwo. „To pełne wsparcie i co więcej, utrzymuje się ono od ponad dekady”, twierdzi Rafael Serrano del Rosal, badacz i dyrektor Instytutu Zaawansowanych Badań Społecznych (CSIC). W badaniu opublikowanym w tym roku w Revista Española de investigaciones Sociológicas, Serrano del Rosal zaznacza, że 58 % Hiszpanów odpowiada “tak” na pytanie czy wspierają regulację eutanazji w przeciwieństwie do 10 %, którzy są zdecydowanie na „nie”. Wśród innych odpowiedzi pojawiła się także ta: „Sądzę, że tak, ale nie jestem pewny” i stanowi ona 15 % ankietowanych.

W odniesieniu do asystowanego samobójstwa, również popiera je zdecydowana większość (39 % „za” i 19 % „przeciw” oraz 14 % popierających, choć z wątpliwościami). W nawiązaniu do tych wyników Serrano del Rosal zaznacza rolę jednostek „zniewieściałych społecznie”. „Zobaczyliśmy, że indywidualne stanowiska wspierają eutanazję i asystowane samobójstwo, co często odzwierciedla debatę publiczną. Dlatego zrobiliśmy badania jakościowe, które wykazały, że osoby początkowe będące „za” takimi praktykami, często zwracają się ku skrajnym poglądom organizacji rzucających twardymi argumentami np. to jest działanie przeciwko życiu”, podsumowuje Serrano del Rosal.

Autor: 
Oriol Güell, Anabel Díez/Tłum.: Sara Podwapińska
Źródło: 

El Pais

Dodaj komentarz

CAPTCHA
Przepisz kod z obrazka.